السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏ عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ (لِزِيَارَتِكَ) السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ ) وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ

پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری اسلامی ایران سامانه الكترونيكي ارتباط مردم و دولت سازمان بازرسی کل کشور مرجع عالیقدر حضرت آیت الله نوری همدانی دفتر آیت الله فاضل لنکرانی دفتر آیت الله هاشمی شاهرودی درگاه ملی خدمات الکترونیک ایران مرکز تنظیم و نشرآثار آیت الله بهجت

وصیت امام علی (ع)به مسلمانان چه بود؟

امیرالمومنین علی (ع)در آخرین روزهای عمر شریف خود، در حالی که مردم آن زمان حق رهبر خود را ادا نکردند و از اجرای دستوراتش سر باز زدند، اما بازهم این وجود نازنین برای مردم از جانب خداوند طلب عفو و بخشش می کند و در خطبه 149 کتاب شریف نهج البلاغه می فرماید:وصیت من اینکه چیزی را شریک خدا قرار ندهید و سنت و شریعت رسول خدا را ضایع نکنید.این دو ستون محکم را برپا دارید و این دو چراغ را فروزان نگهدارید و تا آن زمان که از حق منحرف نشده اید، سرزنشی نخواهید داشت که برای هرکس به اندازه توانایی او وظیفه ای تعیین گردید و نسبت به، افراد جاهل و نادان تخفیف داده شده است، زیرا که پروردگار رحیم، دین استوار و پیشوا آگاه است.من دیروز رهبر شما بودم و امروز مایه پند و عبرت شما هستم، و فردا لز شما جدا خواهم شد.خدا شما و مرا بیامرزد.

سپس امام در ادامه می فرماید:اگر از این ضربت و در این لغزشگاه نجات یابم که حرفی نیست.ام اگر گام ها بلغزد و از این جهان بروم ما نیز چون دیگران در سایه شاخسار درختان مسیر وزش باد و باران و زیر سایه ابرهای متراکم آسمان پراکنده می شویم آثارمان روی زمین نابود خواهد شد.من از همسایگان شما بودم که چند روزی در کنار شما زیستم و به زودی از من جز جسدی بی روح و ساکن پس از آن همه تلاش و خاموش پس از آن همه گفتار باقی نخواهد ماند پس باید سکوت من و بی حرکتی دست و پا و چشم ها و اندام من مایع پند و اندرز شما گردد که از هر منطق رسایی و از هر سخن مواثری عبرت انگیز تر است وداع و خدافطی من با شما چونان جدایی کسی است که آماده ی ملاقات با خداست فردا ارزش ایام زندگی مرا خواهید دید و راز درونم را خواهید دانست پس از آنکه جای مرا خالی دیدید و کسی دیگر جای من نشست مرا خواهید شناخت.

 

سید مرتضی صوف باف